انواع خیار

طبقه بندی انواع خیار بر اساس نوع مصرف، مورفولوژی و نوع کشت

انواع خیار

ارقام خیار

ارقام خیار بر اساس نوع مصرف به خیار مصرفی خام، خیار ترشی یا خیار گلخانه‌ای تقسیم می‌شوند. این طبقه‌بندی چندین ویژگی مختلف میوه مانند شکل، رنگ، نوع برجستگی (درشت یا ریز)، نسبت طول به قطر میوه، ضخامت پوست و زگیل‌های سطحی را شامل می‌شود.
همه انواع خیار باید استوانه‌ای شکل با انتهایی برجسته باشند اگر چه انتهای گرد نیز برای خیار خوراکی معمولی قابل قبول است.

خیار ترشی

خیار ترشی

خیار ترشی به خیارهایی اطلاق می‌شود که در درجه اول برای فرآوری و تهیه خیارشور مورد استفاده قرار می‌گیرند. بیشتر انواع خیارهای ترشی به صورت تازه و برای مصرف فوری نیز فروخته می‌شوند. برخی از خریداران، خیار ترشی را بیشتر ترجیح می‌دهند زیرا این نوع خیارها در مقایسه با خیارهای خوراکی معمولی پوست نازک‌تری دارند. این نوع خیارها با رنگ سبز روشن‌تر، اندازه کوتاه‌تر، پوست نازک‌تر و سطح زگیل‌دارشان از سایر انواع خیارها قابل تشخیص‌اند. تمام ارقام تجاری این نوع دارای برجستگی‌های سیاه یا سفید در سطح میوه هستند، صفتی که به رسیدگی میوه مربوط می‌شود. ارقامی که دارای برجستگی‌های سفید رنگ هستند معمولا سرعت رشد کندتری دارند و از رنگ سبز ماندگارتر و استحکام بیشتری نسبت به میوه‌های دارای برجستگی سیاه برخوردارند. ارقام دارای برجستگی‌های سیاه تمایل دارند زودتر زرد شوند و میوه‌های بزرگ‌تری تولید می‌کنند که در صورت رسیدن نرم می‌شوند. در نتیجه ارقام دارای برجستگی‌های سیاه رنگ در مناطقی که از تابستان‌های نسبتا خنک برخوردارند برای ترشی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. در مناطق پرورش گرم‌تر و همچنین مناطقی که برداشت مکانیزه یکباره رایج است هیبریدهای دارای برجستگی‌های سفید تا حد زیادی جایگزین انواع دارای برجستگی سیاه شده‌اند.
به طور کلی از آن جایی که برای خیارهای فرآوری شده، این ماشین برداشت است که ارقام را برای پرورش انتخاب و تعیین می‌کند پرورش دهنده از نظر نوع ارقام گزینه‌های کمی پیش رو دارد. هیبریدهای جینسس تقریبا برای تمام برداشت‌های ماشینی مناسب هستند. همچنین این رقم جایگزین بسیاری از انواع استاندارد تک پایه‌ای شده است که پیش‌تر برای خیارهای ترشی با برداشت دستی استفاده می‌شدند.
    چرخه رشد کوتاه‌تر 60-50 روزه.
    تراکم بالای گیاه، 240,000 در هکتار (60,000 آکر)
    مجموعه میوه‌های متمرکز، آن‌ها را برای برداشت یک جا به وسیله دستگاه مناسب‌تر کرده است.
    غالبیت انواع ماده (PF)
    تعدادی از گل‌های نر، حاصل ادغام 12-10% دانه‌های گرده نر با ارقام جنیسس یا PF هستند.
    متوسط عملکرد برابر 25 تن در هکتار.

*کلیه واژه‌های «تن» به کار رفته شده در این مقاله اندازه‌گیری شده هستند در غیر این صورت از آوردن آن خودداری شده است.
 

خیارهای مصرفی خام

این گونه خیارها به صورت تازه و بیشتر برای مصرف فوری مانند یکی از مواد اولیه انواع سالاد عرضه می‌شوند. خیارهای مصرفی خام بیشتر با پوست ضخیم، یک دست بودن و رنگ سبز تیره قابل شناسایی هستند. همچنین از انواع فرآوری شده طویل‌تر هستند و پوست ضخیمشان آن‌ها را در مقابل ضربه در طول حمل و نقل و جا به جایی مقاوم‌تر کرده است.
عملکرد متوسط برای این رقم خیار به عنوان مثال در کارولینای شمالی برابر 14-11 تن در هکتار است در حالی که با کشت محصول روی پلاستیک که حاصلخیزی بالایی دارد می‌توان به 37-33 تن در هکتار نیز دست پیدا کرد.
میوه‌های مناسب برای مصرف خام ترجیحا طویل، یک دست و صاف هستند و از پوست ضخیم با رنگ سبز تیره برخوردارند. این نوع خیارها نسبت به انواع مناسب فرآوری از زگیل‌های کمتری برخوردارند. برای مصرف خام نیز هر دو نوع هیبرید جنیسس و تک پایه موجودند. بنیه، یکنواختی و بازده بالاتر برخی از مزایای هیبریدها نسبت به ارقام دارای گرده افشانی آزاد قدیمی هستند. صرف نظر از نحوه مصرف آن‌ها، تفاوت ارقام از نظر زودرس بودن و مقاومت به بیماری نیز از جمله نکات مهم در انتخاب محصول به شمار می‌آیند.

خیار

خیارهای گلخانه‌ای

خیار گلخانه‌ای

این نوع خیارها دارای میوه‌های طویل و نسبتا باریک با انتهای گرد هستند. ارقام گلخانه‌ای هلندی، پارتنوکارپیک با ظاهر جنیسس و پتانسیل بازده بالا هستند در حالی که خیارهای گلخانه‌ای ژاپنی اغلب تک پایه‌ای هستند. برخلاف انواع مورد استفاده برای مصرف خام و فرآوری، خیارهای گلخانه‌ای پوست نسبتا صافی دارند.
واریته‌های خیار شامل انواع مصرفی خام یا تازه برای انواع سالاد، خیار ترشی (که می‌توانند به صورت تازه نیز مصرف شوند) و ساقه کوتوله‌ای و بوته مانند هستند.

خیار ارمنی

خیار ارمنی یک خیار بلند و غالبا خمیده است (همان طور که اشاره شد در واقع نوعی خربزه محسوب می‌شود). با توجه به شکل آن گاهی به این نوع خیار «مار» یا «خزنده» نیز گفته می‌شود. تعریف این خیار به عنوان یک رقم خاص دشوار است زیرا تعداد ویژگی‌های اندکی خیار ارمنی را از دیگر انواع خیار متمایز می‌کنند.

خیار ارمنی

خیار شرقی

خیار شرقی

اگر چه به طور معمول این گونه خیار را اکثر ملت‌های شرقی پرورش می‌دهند اما به آن خیار ژاپنی گفته می‌شود (بسیاری آن را آسیایی نیز می‌خوانند). این خیار نیز یکی دیگر از انواع خیارهای طویل با پوستی نازک و یک دست است که در مقایسه با انواع استاندارد طعم ملایم‌تری دارد. با توجه به ترد بودن و طعم بهتر (تلخ نبودن و تولید گاز کمتر) این رقم نسبت به دیگر انواع خیار طرفداران بسیاری دارد اما به طور کلی مشابه بقیه است.

خیار بیت آلفا

نوع بیت آلفا (با نام مینی، هیدروپونیک، اسنک سایز و گاهی پارسی نیز خوانده می‌شود، گیاهان آن عمدتا کاملا ماده هستند بنابراین نیازی به دگر گشنی ندارند. این نوع خیارها طعم عالی و تلخی اندکی دارند. همچنین به دلیل اندازه کوتاه و طعم خوبی که دارند برای صنعت تولید ترشی بسیار مناسب هستند.
اخیرا ارقام پارتنوکارپ آلفا بیت کوتاه، به این خاطر که برای سفت شدن تحت کشت محافظت شده پرورش داده می‌شوند بازار را در دست گرفته‌اند. علاوه بر این، از میان گره‌های کوتاه‌تر و عادت چند میوه‌ای در یک خوشه نیز برخوردارند.

خیار بیت آلفا

خیار اروپایی

خیار اروپایی

خیار اروپایی (هلندی، گرمخانه‌ای، گلخانه‌ای، هیدروپونیک) به دلیل عدم گرده افشانی از خصوصیاتی چون ظاهر قلمی و صاف برخوردار است. چنانچه به گل‌ها اجازه گرده افشانی داده شود میوه حاصل از آن کوتاه‌تر، گوشتی، نامنظم و پر از دانه خواهد بود:
    به طول 35-30 سانتی متر (14-12 اینچ)
    پهنای 5-3.5 سانتی متر (2-1.5 اینچ)
    بدون دانه
    پارتنوکارپ
    جنیسس

خیار گرد

خیارهای گرد، کره‌های کوچک (مانند خیار لیمویی) زود رس هستند. به طور کلی آن‌ها به نظر خوش طعم و از لحاظ طعم اندکی متفاوت از خیارهای معمولی هستند.

 

 

 

آموزش ثبت نام و خريد از سايت بذرام

جهت ارتباط از طریق تلگرام با کارشناس فروش کلیک کنید.

اگر این مطلب مفید است، شاید یکی از دوستان شما نیز به آن احتیاج داشته باشد. آن را به اشتراک بگذارید.

مقالات مرتبط

محصولات مرتبط

نظرات

ارسال یک نظر

ارسال یک پاسخ